Clear Sky Science · tr

Savaş kaynaklı zorunlu göç altında nitelikli personel risk yönetimi: işgücü piyasası sürdürülebilirliği için çıkarımlar

· Dizine geri dön

Bu konunun günlük yaşam için önemi

Ukrayna’da süren savaş, çok sayıda insanı—aralarında yüksek eğitimli çalışanların da bulunduğu kişileri—evlerinden koparıp Avrupa’ya taşınmaya zorladı. Doktorlar, mühendisler, öğretmenler ve diğer profesyonellerin bu ani hareketi, hem Ukrayna’da hem de onları kabul eden ülkelerde iş piyasalarını yeniden şekillendiriyor. Bu makalenin temel çalışması basit ama hayati bir soruyu soruyor: Avrupa ve Ukrayna, çalışanların, toplulukların ve ekonomilerin savaş sırasında ve sonrasında istikrarlı kalmasını sağlamak için bu şoku nasıl yönetebilir?

İş piyasalarına uygulanan baskıyı ölçmek için yeni bir yöntem

Yazarlar, Human Capital Risk Index (İnsani Sermaye Risk Endeksi, HCRI) adlı bir araç tanıtıyor; bu araç savaştan kaynaklanan göçün bir ülkenin işgücüne ve bütçesine ne kadar yük bindirdiğini yakalıyor. Siyaset veya duygular yerine, endeks iki temel gerçeğe odaklanıyor: Ukraynalı mültecilerin yerel çalışma çağındaki nüfusa oranı ve onlara sağlanan desteğin ulusal ekonominin büyüklüğüne göre maliyeti. Bu sayıları tek bir risk puanında birleştirerek, yazarlar farklı Avrupa ülkelerinin mülteci akımlarındaki ani değişimlere ve iş ihtiyaçlarına karşı ne kadar savunmasız olduğunu karşılaştırıyor.

Figure 1. Savaşla yer değiştiren işçilerin zaman içinde Ukrayna ve başlıca Avrupa ülkelerindeki işler ve riskleri nasıl yeniden biçimlendirdiği.
Figure 1. Savaşla yer değiştiren işçilerin zaman içinde Ukrayna ve başlıca Avrupa ülkelerindeki işler ve riskleri nasıl yeniden biçimlendirdiği.

Rakamlar farklı ülkeler hakkında ne söylüyor

Bu endeksi kullanarak çalışma, Ukraynalı mülteciler için beş ana varış noktasını inceliyor: Almanya, Polonya, Çekya, Birleşik Krallık ve İspanya. Sonuçlar, en yüksek riskin Polonya ve Çekya’da olduğunu gösteriyor; bunun nedeni çok büyük sayıların barındırılması değil, ekonomik ve işgücü havuzlarının daha küçük olması. Buna karşılık Almanya, mutlak anlamda daha fazla mülteciyi karşılıyor ama geniş ve çeşitli ekonomisi sayesinde risk seviyesini orta düzeyde tutabiliyor. İspanya ve Birleşik Krallık ise en düşük risk seviyelerini gösteriyor; bu da iş piyasalarının ek işgücüne daha kolay uyum sağlayabileceğini düşündürüyor. Belirsizliği keşfetmek için yazarlar mülteci sayılarının artıp azaldığı binlerce bilgisayar simülasyonu çalıştırıyor. Bu simülasyonlar, Polonya’da ve özellikle Çekya’da riskin geniş ölçüde dalgalandığını, oysa Almanya, İspanya ve Birleşik Krallık’ta çok daha istikrarlı kaldığını ortaya koyuyor.

Mülteciler nerede çalışıyor ve bunun önemi

Çalışma ayrıca hangi sektörlerin Ukraynalı işçilere en çok dayandığını inceliyor. Polonya ve Çekya’da birçok mülteci, yerel işçilerin almakta isteksiz olduğu fiziksel olarak yoğun rollerde sıkça üretim, lojistik, inşaat ve konaklama sektörlerinde çalışıyor. Almanya’da Ukraynalılar sağlık ve sosyal hizmetlerde görünür, ancak yabancı diplomaların ve lisansların tanınmasının yavaş olmasından dolayı çoğu yetkinliklerinin altında istihdam ediliyor. İspanya ve Birleşik Krallık’ta ise tarım, turizm, perakende ve basit ofis işleri yoğunlaşma alanları. Ülkeler arasında birçok mülteci yüksek eğitimli olmasına rağmen dil bariyerleri ve bürokrasi nedeniyle niteliklerine uymayan işlere yönlendiriliyor. Bu, ev sahibi ülkelere değerli işgücü kazandırırken, çoğu zaman insanların becerilerinin tam olarak kullanılmaması anlamına geliyor.

Figure 2. Mülteci işçilerin hangi sektörlere aktığı, işgücü risklerini nasıl artırıp azalttığı ve daha fazla veya daha az kişinin ülkesine dönmesine bağlı olarak nasıl değiştiği.
Figure 2. Mülteci işçilerin hangi sektörlere aktığı, işgücü risklerini nasıl artırıp azalttığı ve daha fazla veya daha az kişinin ülkesine dönmesine bağlı olarak nasıl değiştiği.

Olası geleceklere bakış: dönme, kalma veya arada bir şey

Kaç Ukraynalının sonunda geri döneceği bilinmediği için yazarlar üç senaryo modelliyor. Ukrayna için iyimser bir durumda, yaklaşık her on mülteciden yedisi geri dönüyor; bu, Polonya ve Çekya’daki riski keskin biçimde düşürür ancak ev sahibi ülkelerde doldurulması zor boşluklar yaratabilir. Orta yolda, on kişiden dördü geri dönüyor; bu bazı baskıları hafifletiyor ama küçük ekonomileri hâlâ hassas bırakıyor. Ukrayna için kötümser bir durumda ise yalnızca küçük bir azınlık geri dönüyor; bu, Ukrayna’da uzun vadeli işgücü eksikliklerini kalıcı hale getirirken ev sahibi ülkeleri yabancı işçilere bağımlı kılıyor. Bu sonuçları yönetmek için makale, Ukraynalıların geri dönüşe hazırlanmasına yardımcı olacak özel destek merkezleri, geri dönenleri işe alan firmalara verilecek vergi indirimleri ve yabancı niteliklerin tanınması için daha iyi sistemler gibi adımlar öneriyor. Ayrıca Ukraynalıların yurt dışından da Ukrayna ekonomisine katkı yapabilmesi için dijital araçlar ve uzaktan çalışma seçenekleri öneriliyor.

İleriye bakış: riski ortak kazanca dönüştürmek

Makale, savaş kaynaklı göçün ne basit bir yük ne de basit bir fayda olduğunu sonuç olarak vurguluyor. Kısa vadede ev sahibi ülkeler işgücü ve daha genç bir nüfus kazanırken, birçok Ukraynalı yetkinliklerinin altında çalışsa bile gelir elde ediyor. Uzun vadede ise sonuç, hükümetlerin koordinasyonuna bağlı. Ukrayna, insanların geri gelip yeniden inşa etmeleri için net yollar oluşturursa ve ev sahibi ülkeler adil entegrasyon ve beceri kullanımına yatırım yaparsa, aynı insan hareketi Ukrayna’nın toparlanmasını desteklerken Avrupa’nın yaşlanan nüfusları ve işgücü açıklarıyla başa çıkmasına yardımcı olabilir. Kötü yönetilirse, Ukrayna kalıcı bir yetenek kaybıyla karşılaşabilir ve ev sahibi ülkeler kaçanların yeteneklerini boşa harcayabilir. Çalışmanın çerçevesi, bu riskleri izlemek ve iki taraflı olarak çalışanların ve toplumların belirsiz bir geleceğe plan yapabilmesi için politika tasarlamak adına pratik bir yol sunuyor.

Atıf: Bashynska, I., Selivanova, N., Brahina, O. et al. Skilled personnel risk management under war-induced forced migration: implications for labor market sustainability. Humanit Soc Sci Commun 13, 640 (2026). https://doi.org/10.1057/s41599-026-07008-2

Anahtar kelimeler: zorunlu göç, işgücü piyasaları, Ukraynalı mülteciler, insani sermaye, işgücü riski