Clear Sky Science · nl

Ruimtelijk‑tijdsanalyse van de wereldwijde evolutie van niet‑traditionele veiligheidsvraagstukken: bewijs uit nieuws‑bigdata

· Terug naar het overzicht

Waarom het dagelijks leven en wereldwijheid verbonden zijn

Van terroristische aanslagen en pandemieën tot cyberaanvallen en door klimaat veroorzaakte rampen: veel van de huidige bedreigingen voor veiligheid lijken niet langer op traditionele oorlogen tussen legers. Deze studie volgt hoe dergelijke "niet‑traditionele" gevaren sinds 2000 zijn toegenomen, zich hebben verspreid en van vorm zijn veranderd, met behulp van miljoenen nieuwsberichten om te onthullen wanneer en waar wereldwijd problemen zijn uitgebroken — en waar ze zijn afgenomen.

Figure 1
Figuur 1.

Wereldwijde risico’s bekijken via het nieuws

De auteurs beschouwen wereldwijde nieuwsverslaggeving als een gigantische sensor voor spanningsvelden in samenlevingen. Met gebruik van de GDELT‑database, die automatisch evenementen vastlegt die in nieuwsverhalen over de hele wereld worden genoemd, richten zij zich op 79 typen incidenten die niet‑militaire dreigingen vastleggen: terrorisme, massale protesten, humanitaire crises, cyberincidenten, ernstige misdrijven en meer. Voor 153 landen en 24 jaar tellen ze hoe vaak zulke gebeurtenissen plaatsvinden en hoe sterk ze worden neergezet, en bouwen ze twee maatstaven: een eenvoudige incidenttelling en een Nontraditional Security Impact Index, die zowel weerspiegelt hoe breed een gebeurtenis wordt gerapporteerd als hoe ernstig of vijandig die lijkt.

Rommelige incidenten omzetten in één impactscore

Om hun impactindex op te bouwen tellen de onderzoekers eerst hoeveel afzonderlijke artikelen elk type gebeurtenis betreffen voor een land in een bepaald jaar. Ze passen deze tellingen vervolgens aan op basis van hoe conflictueus of coöperatief de berichtgeving lijkt te zijn, gebruikmakend van sentiment‑ en impactscores die GDELT aan elk evenement toekent. Nadat ze deze onderdelen hebben genormaliseerd zodat geen enkel jaar of type gebeurtenis het beeld domineert, combineren ze ze tot één jaarnummer voor elk land en een bijbehorende mondiale waarde. Dit stelt hen in staat om, op dezelfde schaal, te vergelijken hoe sterk niet‑traditionele veiligheidsproblemen op verschillende plaatsen drukken en hoe die druk in de tijd verandert.

Figure 2
Figuur 2.

Vijf hoofdstukken in twintig turbulente jaren

Wanneer de auteurs hun resultaten uitzetten, komt een heldere verhaallijn naar voren. Van 2000 tot ongeveer 2006 zijn de algemene risiconiveaus relatief laag en geconcentreerd in een paar landen zoals Irak en Palestina, wat de Irakoorlog en de nasleep weerspiegelt. Tussen 2007 en 2012 nemen zowel het aantal als de impact van incidenten toe, aangedreven door terrorisme, opstanden en financiële onrust met het zwaartepunt in het Midden‑Oosten, Noord‑Afrika en Zuid‑Azië. Na 2013 worden incidenten frequenter maar iets minder intens, en verschijnen nieuwe hotspots in Sub‑Sahara Afrika en andere regio’s. Vanaf 2017 daalt en stabiliseert de wereldwijde index geleidelijk, ondanks dat crises zoals de COVID‑19‑pandemie en de oorlog in Oekraïne bepaalde landen onder hoge druk houden. De auteurs verdelen deze boog in vijf fasen: een initiële rust, een uitbraakfase, een overgangsperiode, een afnameperiode en een voorzichtige "nieuwe normaliteit" na 2022.

Waar mondiale problemen zich clusteren — en waarom dat ertoe doet

Kaarten van de index tonen dat niet‑traditionele veiligheidsproblemen zelden willekeurig optreden. In de loop van de tijd clusteren incidenten met hoge impact steeds meer in aangrenzende landen, vooral in het Midden‑Oosten, Sub‑Sahara Afrika en delen van Zuid‑ en Oost‑Azië. Statistische tests bevestigen dat deze groepering sterker werd na ongeveer 2015, wat suggereert dat crises in het ene land vaak overslaan naar zijn buren of diepere regionale wortels delen. Tegelijkertijd laten sommige regio’s die ooit hevige problemen zagen de laatste jaren een duidelijke verlichting zien, mogelijk gerelateerd aan economisch herstel, regionale diplomatie en grootschalige samenwerkingsinitiatieven zoals infrastructuur‑ en handelsprojecten. De studie doet voorzichtig over het trekken van directe oorzakelijke verbanden, maar merkt op dat bredere internationale betrokkenheid vaak samenvalt met lagere impactscores.

Beperkingen van de wereld door koppen te bekijken

Aangezien de analyse afhankelijk is van berichtgeving in de media, weerspiegelt ze wat het nieuws kiest te belichten en niet een perfecte telling van echte wereld‑leed. Landen met beperkte persvrijheid of weinig wereldwijde aandacht kunnen stiller lijken dan ze in werkelijkheid zijn, terwijl sterk gevolgde regio’s buitensporig problematisch kunnen lijken. De auteurs proberen deze vertekeningen te corrigeren door de data te normaliseren en door hun index te behandelen als een maat voor waargenomen in plaats van absolute risico’s. Zij beargumenteren dat dit perspectief desondanks cruciaal is, aangezien hetgeen regeringen en het publiek in het nieuws zien sterk bepaalt waar hulp, diplomatie en veiligheidsinspanningen naartoe worden geleid.

Wat dit betekent voor mensen en beleidsmakers

De studie concludeert dat niet‑traditionele veiligheidsdreigingen de afgelopen twee decennia vaker, meer met elkaar verbonden en meer regionaal geconcentreerd zijn geworden, maar dat hun algehele mondiale impact sinds circa 2017 is afgenomen en gestabiliseerd. Voor niet‑experts is de hoofdles dat de hedendaagse grote gevaren — van terrorisme en cyberaanvallen tot pandemieën en klimaatschokken — gedeelde problemen zijn die grenzen overschrijden en verre samenlevingen verbinden. Voor besluitvormers biedt het werk een reproduceerbare manier om deze risico’s over tijd en ruimte te monitoren, waarbij wordt aangegeven waar langdurige, coöperatieve reacties het meest nodig zijn en wordt herinnerd dat vroegtijdige waarschuwing nu evenzeer afhangt van data‑ en informatiestromen als van traditionele inlichtingen.

Bronvermelding: Li, J., Li, Z., Li, S. et al. Spatiotemporal analysis of nontraditional security issues evolution globally: evidence from news big data. Sci Rep 16, 13126 (2026). https://doi.org/10.1038/s41598-026-42600-1

Trefwoorden: niet‑traditionele veiligheid, wereldwijde risicohotspots, nieuws‑bigdata, terrorisme en sociale onrust, ruimtelijk‑tijdelijke veiligheidstrends