Clear Sky Science · nl

Versterking van anandamidesignalering via remming van fatty acid amide hydrolase: Een update van de farmacologische strategie voor de behandeling van psychiatrische aandoeningen

· Terug naar het overzicht

Waarom dit belangrijk is voor de geestelijke gezondheid

Het idee dat onze hersenen hun eigen cannabisachtige stoffen maken klinkt misschien verrassend, maar dit ingebouwde systeem helpt bij het reguleren van stemming, stress, pijn en slaap. Wanneer het uit balans raakt, lijkt het een rol te spelen bij aandoeningen zoals depressie, angst, posttraumatische stressstoornis en psychose. Dit artikel bespreekt een strategie die erop gericht is dit interne systeem voorzichtig bij te stellen — niet door cannabis toe te dienen, maar door de afbraak van een van de sleutelboodschappers, anandamide, te vertragen — om te onderzoeken of dit op een veilige manier psychiatrische symptomen kan verzachten.

Het lichaamseigen cannabis-systeem van de hersenen

Ons lichaam produceert endocannabinoïden, vetachtige moleculen die fungeren als kortlevende boodschappers tussen zenuwcellen. De bekendste zijn anandamide en 2-AG. Ze worden op aanvraag gevormd, reizen achteruit over de synaps om overactieve circuits te dempen, en worden snel afgebroken door enzymen zodat hun effecten kort en nauwkeurig gereguleerd blijven. In veel psychiatrische aandoeningen vinden studies afwijkende niveaus van anandamide en veranderingen in de receptoren waaraan het bindt, met name de CB1-receptor, die veel voorkomt in hersengebieden die betrokken zijn bij emotie, geheugen en denken. Deze patronen suggereren dat verstoorde endocannabinoïde signalering samenhangt met hoe sommige psychische aandoeningen ontstaan en voortduren.

Figure 1. Hoe een zachte versterking van het lichaamseigen, cannabisachtige signaal kan helpen bij stemming, stress en verslaving.
Figure 1. Hoe een zachte versterking van het lichaamseigen, cannabisachtige signaal kan helpen bij stemming, stress en verslaving.

Anandamide, stress en emotie

Anandamide heeft speciale aandacht gekregen vanwege de nauwe relatie met angst, stemming en stressreacties. Hogere anandamideniveaus zijn gekoppeld aan lagere trekken van angst, betere extinctie van angst en gezondere communicatie tussen de frontale cortex en de amygdala — gebieden die bepalen hoe we op bedreiging reageren. Genetische varianten die de activiteit van het belangrijkste afbraakenzym, fatty acid amide hydrolase, verminderen, gaan gepaard met meer circulerende anandamide en mildere angstklachten. Daarentegen tonen mensen met depressie, sommige mensen met posttraumatische stressstoornis en zware cannabisgebruikers vaak lagere anandamideniveaus in bloed of ruggenmergsvocht, en deze verschuivingen volgen soms slechtere stemming, slaapverstoring of hyperarousal. Hoewel de bevindingen niet in alle studies uniform zijn, wijzen ze op het idee dat gecontroleerd verhogen van anandamide bepaalde symptoomclusters kan verbeteren.

Het ‘uitschakelmechanisme’ van anandamide in de hersenen blokkeren

In plaats van externe cannabinoïden toe te dienen, is een strategie om fatty acid amide hydrolase (FAAH) te blokkeren zodat lichaamseigen anandamide langer actief blijft. Verschillende geneesmiddelfamilies zijn ontworpen om dit te doen zonder de cannabinoïde-receptoren direct te stimuleren, wat het risico op intoxicatie of verslaving kan verkleinen. Vroege dierstudies toonden aan dat deze remmers angstachtig gedrag konden verminderen, pijn dempen en tekenen van psychose en trauma verbeteren. Bij mensen lieten eerste onderzoekjes met verbindingen zoals URB597, PF-04457845 en JNJ-42165279 over het algemeen goede kortetermijntolerantie zien, sterke verhogingen van anandamide in bloed en ruggenmergsvocht, en geen duidelijke aanwijzingen voor misbruikpotentieel. Eén niet-gerelateerde verbinding, BIA 10-2474, veroorzaakte echter ernstig hersenletsel en een sterfgeval in een Franse veiligheidstest, waarschijnlijk door off-target effecten op andere enzymen die lipiden verwerken, wat benadrukt dat zorgvuldige veiligheidstesten en enzymselectiviteit essentieel zijn.

Figure 2. Hoe een geneesmiddel een enzym bij synapsen in de hersenen blokkeert zodat anandamide langer blijft bestaan en mogelijk emotionele signalering verandert.
Figure 2. Hoe een geneesmiddel een enzym bij synapsen in de hersenen blokkeert zodat anandamide langer blijft bestaan en mogelijk emotionele signalering verandert.

Wat klinische proeven tot nu toe hebben gevonden

De review verzamelt resultaten van recente humane studies met FAAH-remmers bij aandoeningen zoals cannabisgebruiksstoornis, sociale angst, posttraumatische stressstoornis, depressie en autismespectrumstoornis. Twee middelen, PF-04457845 (later hernoemd tot JZP150) en JNJ-42165279, zijn doorgegaan naar fase II-studies. Beide verhoogden duidelijk anandamidelevels, maar gaven slechts bescheiden of geen baten op belangrijke klinische uitkomsten. PF-04457845 toonde enkele nuttige effecten op ontwenningsverschijnselen en cannabisgebruik bij mannen met cannabisafhankelijkheid, hoewel een grotere vervolgstudie nog geen gedetailleerde statistieken heeft gepubliceerd. JZP150 verbeterde de symptomen bij PTSS niet significant. JNJ-42165279 gaf suggestieve verbeteringen in metingen van sociale angst en in repetitief gedrag en angst bij autisme, maar versloeg placebo niet op primaire beoordelingsschalen bij depressie, PTSS of autisme.

Waar dit onderzoek naartoe gaat

De gemengde resultaten van de onderzoeken suggereren dat het simpelweg verhogen van anandamide geen universele oplossing is voor psychiatrische ziekten. De auteurs betogen dat de complexiteit van aandoeningen zoals depressie en PTSS — met hun uiteenlopende oorzaken, symptoompatronen en biologische grondslagen — betekent dat slechts bepaalde subgroepen op deze benadering kunnen reageren. Ze stellen een precisiegeneeskundige aanpak voor die betere patiëntselectie combineert met genetische markers gerelateerd aan FAAH-activiteit, baselinemetingen van endocannabinoïde niveaus en beeldvorming van stresscircuits in de hersenen. Daarnaast moeten nieuwe verbindingen worden gescreend op off-target werking tegen andere lipase-enzymen en getest worden onder strengere veiligheidsprotocollen. Simpel gezegd concluderen de auteurs dat het langer behouden van lichaamseigen anandamide veelbelovend maar nog onbewezen is; om waarde te ontgrendelen, zullen toekomstige studies het juiste medicijn aan de juiste patiënt moeten koppelen, met grote zorg om herhaling van eerdere veiligheidsfalen te voorkomen.

Bronvermelding: Couttas, T.A., Hoffmann, A.E., Jieu, B. et al. Enhancing anandamide signalling through fatty acid amide hydrolase inhibition: An update on the pharmacological strategy for treating psychiatric disorders. Transl Psychiatry 16, 288 (2026). https://doi.org/10.1038/s41398-026-04120-4

Trefwoorden: endocannabinoïde systeem, anandamide, FAAH-remmers, psychiatrische aandoeningen, PTSS