Clear Sky Science · nl

Het karakteriseren van een stress-gevoelig tekort in het default mode-netwerk (DMN) bij ernstige psychiatrische aandoeningen

· Terug naar het overzicht

Waarom vroegtijdige stress en cognitieve problemen belangrijk zijn

Veel mensen die als kind moeilijke ervaringen doormaken, krijgen later te maken met depressie, psychose, verslaving of eetstoornissen. Ze hebben ook vaak meer moeite om zich te concentreren, dingen te onthouden of beslissingen te nemen. Deze studie vraagt of een specifiek hersennetwerk dat actief is wanneer we dagdromen of over onszelf nadenken, kan helpen verklaren hoe vroege stress verband houdt met deze cognitieve problemen over verschillende psychische stoornissen heen.

Een rust-netwerk in de hersenen onder stress

Wanneer we niet op een taak gericht zijn, werken bepaalde hersengebieden samen in wat wetenschappers het "default mode"-netwerk noemen. Het ondersteunt innerlijke gedachten, herinneringen en het begrip van anderen. In deze studie ondergingen jongvolwassenen met ernstige depressie, alcoholgebruikstoornis, psychose, eetstoornissen of ADHD hersenscans terwijl ze naar gezichten keken met boze of neutrale uitdrukkingen. De onderzoekers concentreerden zich op vier sleutelknopen in dit netwerk en onderzochten hoe sterk deze met de rest van de hersenen communiceerden tijdens deze sociale taak.

Figure 1. Hoe stress in vroege levensfasen hersenverbindingen verandert en later leidt tot problemen met denken en geheugen.
Figure 1. Hoe stress in vroege levensfasen hersenverbindingen verandert en later leidt tot problemen met denken en geheugen.

Het koppelen van jeugdige ontbering, hersenbedrading en geheugen

Dezelfde vrijwilligers vulden gedetailleerde vragenlijsten in over kindertrauma, waaronder emotionele en fysieke verwaarlozing of mishandeling, en seksueel misbruik. Ze voerden ook computergestuurde cognitieve tests uit die meten hoe goed mensen locaties in gedachten kunnen houden, aandacht kunnen verschuiven en beslissingen nemen onder risico. Over meer dan 1800 deelnemers presteerden degenen die hogere niveaus van kindertrauma rapporteerden doorgaans slechter op een ruimtelijke werkgeheugentaak, die vereist dat je bijhoudt waar items al zijn gevonden.

Verzwakte hersenverbindingen over diagnoses heen

Vergeleken met gezonde leeftijdsgenoten lieten patiënten uit alle diagnostische groepen zwakkere verbindingen binnen het default mode-netwerk zien tijdens het bekijken van gezichten. Vooral de verbindingen tussen frontale en pariëtale gebieden en een sleutelgebied genaamd de precuneus waren verminderd. Sommige subgroepen, zoals mensen met depressie of een alcoholgebruikstoornis, toonden juist sterkere activiteit in bepaalde verbindingen, wat wijst op een complexer patroon in plaats van een simpel aan-of-uit-probleem. Overall was het gemeenschappelijke thema dat dit innerlijke-denknetwerk minder goed gecoördineerd was tijdens een taak die sociale signalen vereist te lezen.

Hoe verstoorde bedrading de impact van trauma kan doorgeven

Vervolgens testte het team of deze gewijzigde hersenverbindingen konden helpen verklaren hoe kindertrauma leidt tot slechtere cognitieve vaardigheden. Met statistische modellen vonden ze dat verminderde connectiviteit tussen delen van de pariëtale cortex en de precuneus als tussenschakel fungeerde: hogere traumascoren waren gekoppeld aan zwakkere verbindingen, die op hun beurt weer gekoppeld waren aan meer fouten en minder efficiënte strategieën bij de ruimtelijke werkgeheugentaak. Dit patroon was bijzonder sterk bij mensen met depressie, wat suggereert dat trauma-gerelateerde veranderingen in dit netwerk mogelijk in die groep extra belangrijk zijn.

Figure 2. Verzwakte verbindingen in hersennetwerken tijdens het kijken naar gezichten hangen samen met stapsgewijze fouten in een ruimtelijke geheugenzoektaken.
Figure 2. Verzwakte verbindingen in hersennetwerken tijdens het kijken naar gezichten hangen samen met stapsgewijze fouten in een ruimtelijke geheugenzoektaken.

Wat dit betekent voor de geestelijke gezondheidszorg

Voor leken suggereren de bevindingen dat stress in de vroege levensjaren een blijvende invloed kan hebben op hoe bepaalde hersengebieden met elkaar communiceren wanneer we emoties verwerken, en dat deze verstoorde bedrading samenhangt met latere moeilijkheden met alledaags denken en geheugen. Hoewel de studie geen oorzaak-gevolgrelatie kan bewijzen, wijst ze op een gedeeld hersenmechanisme dat traditionele diagnoses overstijgt. In de toekomst kunnen behandelingen die gezondere patronen in dit rustnetwerk ondersteunen, of die zich direct richten op cognitieve vaardigheden, helpen de lange termijn cognitieve last van kindertrauma te verminderen.

Bronvermelding: King, S., Zhang, Z., Robinson, L. et al. Characterising a stress-sensitive default mode network (DMN) deficit in major psychiatric disorders. Commun Biol 9, 603 (2026). https://doi.org/10.1038/s42003-025-09400-1

Trefwoorden: kindertrauma, default mode-netwerk, werkgeheugen, psychiatrische aandoeningen, hersenconnectiviteit