Clear Sky Science · tr
Uygulamalı bir kursta objektif dikiş becerisi değerlendirmesi tıp öğrencilerinin cerrah olmaya hevesini artırıyor
Cerrahiye Artan İlgi
Birçok ülkede hastaneler gelecekte hasta bakımını sağlayacak yeterli sayıda cerrah olmayacağından endişe ediyor. Uzun eğitim süreleri, zorlu çalışma saatleri ve göreli olarak düşük ücret, genç hekimleri diğer uzmanlıklara yönlendiriyor. Japonya’dan gelen bu çalışma, büyük sonuçları olabilecek basit bir soru soruyor: tıp öğrencilerine kısa, uygulamalı bir dikiş eğitimi verilip performansları hakkında açık geri bildirim sağlanırsa, bunlardan daha fazlası kendilerini gelecekte cerrah olarak hayal etmeye başlar mı?

Dikiş Pratiğinin Neden Önemli Olduğu
Araştırmacılar, pediatrik cerrahi bölümünde rotasyon yapan beşinci sınıf tıp öğrencilerine odaklandı. Bu hastane tabanlı staj sırasında, her küçük öğrenci grubu kıdemli bir pediatrik cerrahın yönettiği iki saatlik bir dikiş oturumuna katıldı. Sadece ameliyatları izlemek yerine, öğrenciler özel bir uygulama pedi üzerinde tekli dikişler attılar. Temel fikir, onlara temel cerrahi işin nasıl hissettirdiğini kendi elleriyle yaşatmak ve sonra bu deneyimin cerrah olma isteğini nasıl değiştirdiğini ölçmekti.
Performansı Puanlayan Bir Eğitim Aracı
Pratiği sadece deneme yanılma olmaktan çıkarabilmek için ekip A-LAP mini adlı, başlangıçta kapalı (laparoskopik) cerrahi eğitimi için tasarlanmış bir cihaz kullandı. Bu çalışmada aynı araç basit bir açık ortamda kullanıldı: öğrenciler yumuşak bir levhaya üç dikiş attı ve bu daha sonra analiz edildi. Sistem, görevin ne kadar sürdüğü, dikiş hatlarının ne kadar düzenli olduğu ve dikiş dikiğinin sızıntıya ne kadar direnç gösterdiği gibi performansın beş yönünü puanladı. Her öğrenciye toplam bir puan verildi; böylece bulanık bir beceri, ilerlemeyi gösteren somut sayılara dönüştü.
Önce ve Sonra Hayalleri Ölçmek
Oturumdan önce ve sonra öğrenciler, kariyer umutlarını bir uçta “Dahiliye alanında bir hekim olmayı tercih ederim” diğer uçta ise “Bir cerrah olmayı tercih ederim” yazan görsel bir çizgi üzerinde işaretlediler. Bu basit ölçek ekip için istekteki değişimleri izlemeyi sağladı. 215 katılımcıdan, 185 öğrencinin tam verileri açık bir deseni ortaya koydu: tipik puan, cerrahiye olan ilgide orta düzeyden daha güçlü bir eğilime doğru yükseldi. Zaten cerrahiye eğilimli olan öğrenciler özellikle heyecanlıydı ve uygulamadan keyif aldıklarını bildirdiler. İlk başta daha az ilgili olanlar da motivasyon artışı gösterdi, ancak görevi daha zor bulduklarını belirtme eğilimindeydiler.
Farklı Yollar, Benzer Yararlar
Araştırmacılar sonra bireylerin görüşlerinin nasıl kaydığını daha yakından inceledi. Bazı öğrenciler güçlü biçimde cerrahi yanlısı kaldı, bazıları cerrahi dışı kariyerlere daha çok yöneldi ve küçük bir grup cerrahiye doğru ya da cerrahiye karşı yönde değişti. Neredeyse her alt grupta, dikiş oturumundan sonra cerrah olma isteği arttı. İlginç bir şekilde, öğrencinin teknik puanının yüksek olması ile ilginin ne kadar arttığı arasında net bir bağlantı yoktu. Başka bir deyişle, en iyi performans göstermeyen öğrenciler bile cerrahi kariyere daha açık hale geldi. Aynı zamanda, program başladıktan sonra hastanenin son sınıfta daha fazla öğrencinin pediatrik cerrahiyi seçmeli staj olarak tercih ettiğini fark ettiği bildirildi.

Gelecekteki Hastalar İçin Ne Anlama Geliyor
Bu çalışma, kısa, uygulamalı bir dikiş dersi ile objektif geri bildirimin, öğrencünün başlangıç beceri düzeyinden bağımsız olarak tıp öğrencilerini cerrahiyi düşünmeye yönlendirebileceğini öne sürüyor. Tek başına iş yükü, ücret ve sağlık sistemi yapısı gibi kökleşmiş sorunları çözemese de, herhangi bir eğitim hastanesinin benimseyebileceği pratik bir adım sunuyor: öğrencilere erken dönemde cerrahinin zanaatini güvenli ve ölçümlenmiş bir şekilde deneyimletin. Zaman içinde bu tür çabalar, daha fazla genç hekimin ameliyathaneyi seçmesine —ve orada kalmasına— yardımcı olabilir; nihayetinde zamanında cerrahi bakıma ihtiyaç duyan hastalar için yararlı olacaktır.
Atıf: Onishi, S., Sugita, K., Murakami, M. et al. Objective suturing skill assessment in a hands-on course increases medical students’ aspiration to become surgeons. Sci Rep 16, 8006 (2026). https://doi.org/10.1038/s41598-026-39306-9
Anahtar kelimeler: cerrahi kariyer seçimi, tıp öğrencisi eğitimi, dikiş eğitimi, simülasyon tabanlı öğrenme, cerrah iş gücü açığı