Clear Sky Science · nl
Effecten van DRG-gepulste radiofrequentieparameters op de klinische uitkomst bij battered sensory nerve syndrome: een prospectieve, drievoudig geblindeerde, gerandomiseerde gecontroleerde trial
Waarom rug- en beenpijn na een operatie nog steeds belangrijk is
Veel mensen hopen dat een rugoperatie eindelijk een einde maakt aan jaren van pijn. Toch blijft een verrassend aantal mensen brandende, schietende pijn in het been houden, zelfs na technisch “succesvolle” ingrepen. Deze studie bekijkt een nieuwere, naaldgebaseerde behandeling die kleine zenuwclusters langs de wervelkolom met zorgvuldig gecontroleerde pulsen radio‑golven richt. De onderzoekers stelden een eenvoudige maar cruciale vraag: welke instellingen voor deze behandeling geven patiënten de meeste verlichting zonder aan veiligheid in te boeten?

Een verborgen oorzaak van hardnekkige zenuwpijn
Het team richtte zich op een aandoening die battered sensory nerve syndrome (BSNS) wordt genoemd. Bij deze aandoening zijn de sensorische wortels en kleine zenuwknopen (dorsale wortelganglia) nabij de wervelkolom chronisch geïrriteerd of samengedrukt. Patiënten, vaak oudere volwassenen, ervaren brandende of stekende pijn, overgevoeligheid voor aanraking, tintelingen en beenpijn die kan verergeren bij beweging. Velen hadden al een rugoperatie ondergaan, maar op scans was geen duidelijk te behandelen doel meer zichtbaar. Traditionele opties zoals meer operaties of langdurige pijnmedicatie bieden vaak slechts gedeeltelijke verlichting en kunnen nieuwe problemen veroorzaken, zoals bijwerkingen van medicijnen, angst, depressie en slechte slaap.
Een naald, zachte pulsen en zorgvuldig ingestelde warmte
Gepulste radiofrequentie (PRF) is een minimaal invasieve techniek waarbij een dunne naald onder röntgendoorlichting naar het aangedane wortelganglion wordt geleid. In plaats van de zenuw te verbranden, levert het apparaat zeer korte, hoogspannings elektrische pulsen. Deze creëren een sterk elektrisch veld en slechts milde, kortdurende verhitting, met als doel de manier waarop de zenuw pijnsignalen doorgeeft te “resetten” in plaats van deze te vernietigen. Voor BSNS wisten artsen al dat hogere spanningen kunnen helpen, maar de optimale temperatuur en behandeltijd waren onduidelijk. Om dit te onderzoeken deelden de onderzoekers 60 patiënten willekeurig in vier instellingen in, allemaal met hoge spanning maar met twee temperaturen (42 °C of 55 °C) en twee behandelingsduur (3 of 12 minuten). Noch de patiënten, noch de behandelende artsen, noch de uitkomstbeoordelaars wisten wie in welke groep zat.
Wat er bij patiënten veranderde in een jaar
Het team volgde 52 patiënten tot 12 maanden en hield pijnscores, dagelijkse functie, stemming, slaap en medicatiegebruik bij. In alle vier de groepen rapporteerden patiënten duidelijke verminderingen van pijnintensiteit en beperkingen, samen met minder angst en depressie. Velen verminderden of stopten met medicijnen zoals middelen tegen zenuwpijn en ontstekingsremmers. Belangrijk is dat er geen ernstige complicaties optraden: geen zenuwbeschadiging, infecties of bloedingen. Zelfs bij verhoging van de temperatuur tot 55 °C voelden patiënten vooral een korte, verdraagzame warmte in het pijngebied, en tijdens de procedure bleven hartslag en bloeddruk stabiel.
Hoger werkte sneller, langer duurde niet meer
Bij nadere analyse van temperatuur en tijd ontstond een duidelijk patroon. Patiënten behandeld met de hogere instelling van 55 °C hadden een betere pijnverlichting en grotere verbetering in lichamelijk functioneren één maand na behandeling dan degenen behandeld op 42 °C. Een groter deel van deze patiënten behaalde minstens 50% vermindering in zowel pijnscores als beperkingen. Daarentegen maakte het verlengen van de behandeling van 3 naar 12 minuten geen betekenisvol verschil. De auteurs suggereren dat zodra de zenuw aan een sterk genoeg elektrisch veld is blootgesteld, extra minuten weinig toegevoegde waarde bieden, mogelijk omdat de zenuw zich al aan de stimulatie heeft aangepast.

Wat dit betekent voor mensen met postoperatieve rugpijn
Voor patiënten met hardnekkige zenuwpijn na een rugoperatie biedt deze studie praktische hoop. Een hoogspanning PRF‑procedure gericht op het spinale wortelganglion kan de pijn aanzienlijk verminderen en de mobiliteit ten minste een jaar verbeteren, zonder de zenuwverwoestende hitte van traditionele radiofrequentiebehandelingen. Het gebruik van een iets hogere temperatuur van 55 °C lijkt snellere en sterkere vroege verlichting te geven, terwijl een korte behandeling onnodige tijd in de behandelkamer voorkomt. Hoewel grotere, multicenteronderzoeken nog nodig zijn, helpen deze bevindingen artsen te verfijnen hoe ze PRF veiliger en effectiever kunnen inzetten om chronische rug‑ en beengerelateerde zenuwpijn te verlichten.
Bronvermelding: Wang, Q., Hu, R., Han, R. et al. Effects of DRG pulsed radiofrequency parameters on the clinical outcome for battered sensory never syndrome: a prospective, triple-blind, randomized controlled trial. Sci Rep 16, 5777 (2026). https://doi.org/10.1038/s41598-026-36277-9
Trefwoorden: chronische lage rugpijn, zenuwwortelpijn, gepulste radiofrequentie, dorsale wortelganglion, mislukte rugoperatie